Jokjakarta, Indonesië, 1936
curriculum vitae
Alexander Wechgelaar is op zeer jonge leeftijd door zijn ouders meegesleept naar en door enorme monumentale bouwwerken met een religieuze intentie en met de uitstraling van een kunstwerk. Van zoiets alleen wilde hij zijn levensbestemming maken.
Na een maandenlange reis over zee en land kwam hij in Nederland terecht, waar alles ingrijpend kleiner leek en alleen een gigantische wereldoorlog zich zeer zichtbaar manifesteerde. Ziedaar de reden dat Paul Hefting in zijn studie van de beeldhouwkunst in Nederland na 1945: De eigen ruimte in hoofstuk ‘De analyse van de ruimte’ (pag. 88) het volgende opmerkt: “....Hier behield de sculptuur echter een eigen karakter, dat niet alleen in het beeld maar vooral ook in de schaal tot uiting komt, die nooit overdreven is. Een enkele uitzondering hierop ligt in de conceptuele sfeer. Rond 1970 werkte Alexander Wechgelaar ........etc. In het algemeen echter houdt men zich in Nederland naast het conceptuele aspect van de kunst bezig met het oplossen van formele, ruimtelijke problemen, die daardoor ook vaak de inhoud van het kunstwerk bepalen.”
Na een periode van uiterste concentratie stelt Alexander vaak grote projecten voor, die verankerd zijn in de menselijke geschiedenis en die nu losgebroken surfen op de golven van de tijd, in hun interpretatie en in hun vormgeving, om te worden waargenomen en persoonlijk begrepen door een ieder. Het is de vraag of Angelo en consorten iets hadden kunnen realiseren zonder een superintelligente paus – datzelfde geldt nog steeds!
Zie www.picknickeiland.nl # 4 "Uw Tien Geboden" voor een recent monumentaal beeld in de openbare ruimte, uitgevoerd in samenwerking met Barbara Jean.
Zie ook:
